To samo, a jednak...

Więc tak, wyprowadziłam się od rodziców.
Mieszkam w hostelu. Czasem ktoś do mnie przyjdzie, czasem siedzę sobie w kąciku czytając książki. Nie mogę się ciąć, gdybym to zrobiła wróciłabym do piekła, jakim jest mój dom przez mamę.
Co robisz w chwili kiedy świat ci się wali ?
Pijesz? Ćpasz? Palisz? Tniesz się? Co robisz, gdy zdajesz sobie sprawę z tego że z twoich ust, wypłynęło o jedno słowo za dużo? Albo gdy orientujesz się że spierdoliłeś coś co było dla Ciebie ważne, co robisz?
Wszystko wraca, kiedy raz się potniesz, zrobisz to znowu. Nawet jeśli nie będziesz tego robił przez parę lat, znowu zaczniesz. Po co łudzić się że jest lepiej, albo będzie? Niewiem jak ty masz, ale myślę że u mnie, nawet gdybym pozbyła się wszystkich problemów, to mnie nigdy nie opuści. Nie mówię o cięciu, mówię o depresji oraz takiej...wewnętrznej pustce. Przez pewien czas będzie naprawdę dobrze, ale zapewniam że wszystko co teraz masz, się spierdoli.
Everything.